Hrvatska suvremena umjetnica firentinske likovne naobrazbe s njujorškom adresom predstavila se na ovoj izložbi s 15 akrilika na platnu i instalacija na drvu s minimalističkim tekstualnim intervencijama u bijeloj, sivoj i crnoj boji.
U nekim radovima (Compressed, Escape, Long-Short) umjetnica , ritmičkim i grafičkim ponavljanjem riječi kojima popunjava platno, asocira na jezični ritam. Riječi svojim fizičkim smještajem na platnu objašnjavaju svoje značenje. Tu se radi o tautološkom sjedinjavanju označitelja (riječ) i označenog (slikarsko platno).
U drugim pak radovima, što je već vidljivo iz njihovih naslova (Efektna slika, Nice script, Bezidejna, Dušo moja izađi), umjetnica problematizira intimnu kreativnu nemoć, koja je česti pratitelj umjetničkog stvaranja, i od te nemoći ona stvara izložbeni koncept.
Promatrajući slike iz nemoći Ljiljane Mihaljević koje s tolikom jednostavnošću i iskrenošću izvlače na površinu, ne samo njena, nego i naša skrivena pitanja, bojazni i nesigurnosti, ne možemo a da se ne zapitamo: Ako se jedan umjetnik usudi pred oko javnosti podastrijeti svoju nemoć, je li to priznanje zaista nemoć?
Ili možda nadmoć?
Pogledajte linkove Ljiljane Mihaljević:
.jpg&url=https://akademija-art.hr/2020/01/03/ljiljana-mihaljevibijelo-sivo-crno/&description=Ljiljana%20Mihaljević:%20Bijelo%20sivo%20crno..){kind=link}