Dragana Bojić

Samostalna izložba poznate beogradske slikarice Dragane Bojić naziva IMPLOZIJA KREATIVNIH ČESTICA otvorena je u galeriji ULUS-a u Beogradu

foto galerijaPogledajte galeriju radova!

Dragana Bojić rođena je 1951. godine u Pančevu. Godine 1976. diplomirala na Fakultetu za primijenjenu umjetnost, Odsjek za scenografiju kod prof. Milenka Šerbana. Godine 1982. magistrirala na Odsjeku povijesti stilova kod prof. Pavla Vasića. Od 1977. Godine članica je ULUPUDS-a sa statusom samostalne umjetnice, a od 1996. godne sa statusom istaknute umjetnnice.

Dragana Bojić 5

Implozija kreativnih čestica

Viktor Šauberger je pronašao «dva oblika kretanja u prirodi: prema spolja, šireći tok, koji se koristi za slamanje, i spiralni prema unutra koji priroda koristi kako bi nešto izgradila i energizovala.» Milan Bojić, za magazin Sensa

Slikarstvo Dragane Bojić u celini nosi upečatljiv otisak života uopšte, propuštenog kroz prizmu duboko lične psihologije, emocija i personalnog karaktera. Služeći se jezikom čiste apstrakcije, umetnica iz slike u sliku, uvek iznova markira, za njen slikarski i značenjski pledoaje iste karakteristične sisteme – uočljivu noseću osu kompozicije, postavljanu ponekad vertikalno, dijagonalno, ili horizontalno, oko koje gravitiraju spiralne formacije, građene kružnim potezima četke sa akrilikom, ili paučinaste, u čijoj su osnovi živahni, sitni, kovrdžasti potezi, naneseni pastelnim kredama. Čitav prizor je značajno obogaćen poetikom, čija svojstva naginju dramatičnoj ekspresivnosti. Ovakav dramatični kliše nije slučajnost. Njegov, u suštini grafikonski vid nalikuje, bolje reći nagoveštava kodiranu poruku, sasvim izvesno pristiglu iz dubine istorije postojanja, očito životno važnu poruku, koju Dragana transponuje u nizove slikanih kompozicija, sa obaveznim prefiksom organskog. Zgušnjavanje tkiva na slikanim predstavama, i njihovo okupljanje oko naglašene okosnice, kriju važno saopštenje o nagomilavanju enormne energije. Stoga ne čudi da je Dragana odskora imala potrebu da takvo stanje prenese u slike nesvakidašnjeg formata. Jer, ono predstavlja uvod u imploziju, odnosno sabijanje čitavog sadržaja u nezamislivo, infinitezimalno postojanje, a ogromne, možda i ambivalentne snage, koja gradi i pokreće, ali i guta čitave svetove. Kako to čine crne rupe, rezultati implozivnog urušavanja zvezda u same sebe.
Dragana Bojić, poput većine umetnika nesvesno koristi pozitivno dejstvo ove ogromne snage, implodovane, zgusnute unutar srži svakog kreativnog bića. Njeno stvaranje repetitivnih nizova dramatičnih predstava implozivnog sistema, koji i nauka i umetnost prepoznaju kao pozitivnog junaka, jer gradi vaskoliki život sabiranjem i sabijanjem životodavnih čestica, navodi na pomisao o neprekidnoj potrebi artikulacije važnosti značenja poruke. I sva je prilika da je ona intuitivno razrešava u procesu stvaranja. A smisao poruke, ako je verovati velikom austrijskom pronalazaču Viktoru Šaubergeru, da sve u prirodi ima svoj plemeniti krajnji cilj – on leži u trasformativnom povezivanju životnih sistema jedinki sa Univerzumom, o povezivanju svega u jedan živi organizam.

Vesna Todorović, u Beogradu maja 2016.

Leave a Reply

Your email address will not be published.